Najwybitniejszym duszpasterzem kuracji i parafii karłowickiej był ks. dr Jan Dzierżon – światowej sławy badacz życia pszczół i jeden z twórców nowoczesnego pszczelarstwa. Urodzony w Łowkowicach koło Kluczborka w 1811 r., kształcił się w Byczynie, a następnie studiował teologię na Uniwersytecie we Wrocławiu, gdzie uzyskał święcenia kapłańskie w 1834 r. Następnie objął stanowisko wikarego w Starych Siołkowicach, zaś od lipca 1835 r. wakującą kurację w Karłowicach. Jednocześnie z pełnieniem posługi duszpasterskiej prowadził wzorcowe pasieki, badał życie i rozmnażanie pszczół, odkrywając i udowadniając ich partenogenezę (dzieworództwo).

Działał także społecznie – był współtwórcą Brieger Bienenzüchterverein (Brzekiego Towarzystwa Pszczelarskiego) powstałego w 1855 r., wspierał działania Wiosny Ludów i bronił swoich parafian przed wyzyskiem ze strony dzierżawcy majątku karłowickiego. Był także niestrudzonym wydawcą i propagatorem prasy pszczelarskiej, uczestnikiem i organizatorem licznych zjazdów miłośników pszczół. Za wybitny wkład w nauki przyrodnicze został uhonorowany tytułem doktora honoris causa filozofii w dniu 2 sierpnia 1872 r. przez Uniwersytet Ludwika Maksymiliana w Monachium . Został także odznaczony licznymi orderami wielu państw.

Kontrowersje wokół dogmatu o nieomylności papieża, a także rzekomych zaniedbań w pracy duszpasterskiej doprowadziły do rezygnacji Dzierżona z probostwa oraz przeniesienia na emeryturę na przełomie 1868 i 1869
r. W roku 1873 kuria biskupia wrocławska wezwała do uznania dogmatu o nieomylności papieża, jednak wyrażona w opublikowanym w prasie liście otwartym zdecydowanie odmówił uznania dogmatu, ale też uzasadnił swój pogląd. Zostało to uznane przez kurię za atak i pociągnęło konsekwencje w postaci ekskomuniki większej (excomunica maior). Oficjalnie powrócił na łono kościoła w 1905 r. Pomimo rezygnacji z zajmowanej funkcji i kary kościelnej pozostał w swoim domu w Karłowicach prowadząc dalszą pracę naukową i popularyzatorską wśród okolicznej ludności i światowej społeczności naukowej aż do roku 1884. Następnie zamieszkał w rodzinnych Łowkowicach, u swego bratanka, nadal prowadząc pasiekę oraz biorąc aktywny udział w życiu naukowym.

Ostatnią książkę Zwillingsstock (Bliźniak poświęcony budowie nowoczesnego ula) wydał w 1890 r., a po raz ostatni wziął udział w wystawie światowej oraz zjeździe pszczelarzy w Wiedniu w 1903 r. Zmarł w dniu 26 października 1906 r. otoczony rodziną i ukochanymi pszczołami oraz szacunkiem światowej społeczności naukowej.

Pamiątkowy medal wybity w Karłowicach, z okazji 200. rocznicy urodzin ks. J. Dzierżona.